(…) Wat doe je als je je verveelt? Je luistert naar de nieuwe CD van Moke en je denkt, met een aardappelschilmesje tegen je pols, aan hun laatste videoclip.(…) Hierrr….
(…) Daar wordt het gespeeld tussen het verwekken van twee buitenechtelijke kinderen door en kluiven ze tijdens het spelletje een halve kip van zijn botjes.(…)Hierrr……
“Hoi!”
Een jongetje dat bijna niet boven de tafel uitkwam, kwam bij ons bij het netje staan. Hij bekeek ons spel zeer kritisch.
“Moet jij niet allang op bed liggen?” wilde ik vragen. Ondanks de drank kon ik me beheersen. Dat zijn talenten, daar kun je niets aan doen.
“Jij zit erop” zei ik. “Dat zie je zo.”
“Nou”, zei het jongetje. “Ik zit er niet echt op. Maar jullie kunnen wel veel verwachten, als ik mee zou doen.”
Hij articuleerde alsof hij in een VPRO-kinderserie speelde.
“Natuurlijk mag je meedoen”, zei ik.
Ik smashte de bal behendig precies naar het randje van de tafel, zodat vriendin K. verloor.
Winnaar bleef staan. Potjes tot 5.
Nu stond ik tegenover het jongetje.
Hij hield het batje stevig in zijn vuistje geklemd en keek me verwachtingsvol aan.
“Hoe heet je?”, vroeg ik.
“Ole”, zei het jongetje.
“Olé?”, vroeg de Man des Huizes.
Ik gebruikte mijn batje om de Man des Huizes te slaan.
“Ole”, herhaalde het jongetje. Hij haalde zijn schouders op.
“Wat stom van je ouders”, zei de Man des Huizes.
Ik liet Ole serveren.
Hij was zo klein dat hij zijn armen bijna boven zijn macht moest houden om het balletje te kunnen slaan.
“Eerst inspelen”, zei hij.
Het balletje kwam met een enorme snelheid mijn kant op.
“Woeha!”, riep ik. “Heel goed.”
Ole knikte.
“Nu voor het echie”, zei hij na een tijdje.
Hij concentreerde zich intens en serveerde.
Ik sloeg terug.
Hij sloeg terug.
Ik sloeg terug.
Hij sloeg terug.
“We hebben een rally!” riep ik, terwijl ik de bal miste. Expres natuurlijk. Ik laat negenjarige jongetjes natuurlijk niet verliezen.
Hij won met 5-2.
Trots als een pauw nam hij het op tegen vriendin K.
“Jij bent echt goed!”, zei vriendin K.
Het jongetje keek alsof hij niet anders had verwacht en serveerde zo nonchalant mogelijk.
Vriendin K. werd ingemaakt met 5-1.
Expres.
Je laat zo’n lief jochie natuurlijk niet verliezen.
Toen was de Man des Huizes aan de beurt.
In opperste concentratie stond de kleine Ole klaar.
Heel schattig.
Vriendin K. wees me op de andere kant van de tafel.
Daar stond de Man des Huizes.
Ook hij bleek ineens in opperste concentratie.
Zijn blik was welhaast nog fanatieker dan die van Ole.
Zo stonden de mannen tegenover elkaar tot de Man des Huizes serveerde.
“Kom maar op”, zei de Man des Huizes, na zijn eerste punt.
Zijn ogen dichtgeknepen, met een korte knik van zijn hoofd.
De Man des Huizes won.
Ternauwernood.
Met 5-4.
“Zo”, zei hij. “Dat had hij even nodig.”
Nog maar één dan? Treffend filmpje: Social Media Revolution door Socialnomics09 met dank aan @brewbart. Eenzijdig en maar één doel dienend, overtuigen.
Alright, lesson learned. If you’re going to start barefoot running, start slow. REALLY slow.
If you’re following this blog, I bought them. Not just that, I even started a site dedicated to barefoot lifestyle. I’ve become convinced that going barefoot is a very interesting experiment (plus it feels great) and that it’s an upcoming trend. Why? [...]
See the post in its original format at BasBasBas.com – Serial Expat.
Ouch, my calves! (A lesson about barefoot running)
Als bij het ontwaken zonlicht de kamer instroomt de stilte amper nog doorbroken wordt Luisterend naar jouw ademhaling weet ik dat de nacht ons weer een nieuwe dag gunt NB. Gerjanne deed al eerder mee met Dichters op Dinsdag en…
Here’s my video called “HAR2009 Impressions”. It’s a rough cut of my footage, please use in your own works, see the license below for more info.
Note: Both files are MP4, H.264/AAC, 720p (1280×720@30fps), 128kbps stereo sound, only difference is video bitrate/image quality. runtime: 18m 57s.
If you like it, please leave a comment and if you want, follow me on twitter.
Have fun!
HAR2009 Impressions video by Rick Deckardt is licensed under a Creative Commons Attribution 3.0 Netherlands License.
Met belangstelling vanochtend de recensie van Homo Zappiens in De Volkskrant gelezen. Hoogleraar Wim Veen beschrijft in zijn boek de opkomst van een nieuw soort mens.
Volgens Veen onderscheidt de Homo Zappiens zich op een paar opvallende manieren van de generaties voor hem: hij is niet bang voor nieuwe technologie, maar beschouwt deze als een ‘tweede huid’. Hij wil de regie in handen houden over alle communicatie: in plaats van passief informatie te consumeren wil hij terugpraten. Hij denkt in beelden, al dan niet bewegend, in plaats van in tekst.
Interessant niet waar? Hieronder vind je de presentatie die Veen al veel eerder hield over dit onderwerp. Met dank aan Hans Mestrum.
Willen we verder komen dan de hype rond social media zullen we op zoek moeten naar manieren waarop we social media strategisch in kunnen zetten. Vanuit mijn werk probeer ik social media over het algemeen te benaderen vanuit een gecombineerd model van Treacy & Wiersema’s kijk op organisatiestrategie en Forrester’s kijk op doelen die je met social media kunt stellen. Deze combi resulteert in een model waarmee gefocused, met het oog op je organisatiestrategie, doelen …
Mooi voorbeeld van een speelse en creatieve bijdrage in het 8-uur-journaal. Verslaggever Jeroen Wollaars had er zelfs nog voor kunnen kiezen om het beeld vanuit de telefoon eerder al te gebruiken bij zijn item over Layar. Ik wil maar zeggen; de mogelijkheden voor televisie- en radioverslaggeving zijn nog lang niet uitgeput. Speel, leef en probeer! Ook bij nieuws dat niet over Reality Browsers gaat.
Steeds vaker kom ik ze tegen, stukjes die beschrijven wat ik voel, een deel van mijn beleving vastleggen en mij raken in het diepst van mijn ziel. Zo kunnen schrijven is een gave die ik niet bezit, ik ken mijn…
Het moeilijkste aan het spel Weerwolven van Wakkerdam is het bijeenkrijgen van de minimaal benodigde 8 mensen, dus combineerde ik het vieren van mijn verjaring met het organiseren van de Eerste Officiële Weerwolvenavond. Om het extra spannend te make…
Het moeilijkste aan het spel Weerwolven van Wakkerdam is het bijeenkrijgen van de minimaal benodigde 8 mensen, dus combineerde ik het vieren van mijn verjaring met het organiseren van de Eerste Officiële Weerwolvenavond. Om het extra spannend te maken plande ik de avond in een donker Beatrixpark. En zo geschiedde afgelopen zaterdagavond.
Dat de avond geslaagd was merkte ik vooral aan de ENORME kater die mijn gehele verjaardag op zondag duurde en waar ik eerlijk gezegd nog steeds van aan het genieten ben. Man man, wat was ik gaar. Een prima dag dus om nog een keer je verjaardag te vieren, ditmaal met zelfgebakken appeltaart.
Ik ben bijzonder verwend met als absoluut hoogtepunt het kado van RuSt dat ‘s nachts na het weerwolven opeens in mijn huis stond:
Wat een prachtige finale was het, die van de 100 meter hardlopen op het WK atletiek. En wat gebeurt er als je dan een half uur later 9.58 (de winnende tijd van Bolt) intikt bij Google en Bing, het nieuwe zoeksysteem van Microsoft? Kijk maar. Google hoe…
Het moet in de winter van 1987 zijn geweest, of in die van 1988. Dat weekend was er in ieder geval een tramstaking aan de gang in Amsterdam en ging ik mee om het schip dat Rob en Ada, mijn…
De D van Democratie in de afkorting VVD is een belangrijke letter. Vandaag rolde de uitnodiging voor de Algemene Ledenvergadering van de VVD West Zeeuws Vlaanderen op 10 september in de mailbox. Die avond kunnen de leden uit drie kandidaat-lijsttrekkers…
Zijn de journaals, zoals we ze kennen van de NOS, RTL en bijvoorbeeld ARD, nog wel van deze tijd? Serieus kijkende talking heads die van praatje naar plaatje gaan en afsluiten met “Een heel prettige avond”? Nieuwsprogramma’s bovendien, die vrijwel alleen als doorgeefluik fungeren van het belangrijkste nieuws van de dag.
Omgangsvormen zijn al jaren veel losser. Maar bij de meeste omroepen presenteren iedere avond weer één of twee anchors op afstandelijke, statige en statische manier het nieuws. De gezichten staan strak en de toon is deftig, haast geaffecteerd. Vreemd, want autoriteit zit hem niet in een blik of in het taalgebruik. Het zit hem de inhoud en in de betrouwbaarheid van berichtgeving. De Amerikaanse professor Michael Rosenblum had er in 2004 een simpele verklaring voor. Nieuws op televisie is begonnen als een kopie van de radio en sindsdien is er niets veranderd: “Waar je ook komt, het is overal hetzelfde in de wereld. De nieuwslezer is een mannetje met een jasje en een stropdas.” (VPRO-Gids, 22 mei 2004). Ik krijg er als kijker in ieder geval jeuk van. Gooi dat juk af, wees een Claus en bevrijd jezelf! En graag ook gewone mannen en vrouwen achter de voorleestafel. Dus geen toontje, niet overdreven geaffecteerd, niet zo afstandelijk en veel minder gepolijst… bijna zoals het echte leven. En de setting? Waarom eigenlijk altijd zo’n saaie tafel en een frontaal camerastandpunt? Waarom niet een lekker zittende stoel? Staand zonder tafel kan ook, zoals bij het NOS Journaal op 3. Of doe eens gek en maak een uitzending op locatie. De NOS heeft het goed begrepen door anchor Philip Freriks naar Kabul te sturen, in de aanloop naar de presidentsverkiezingen in Afghanistan.
Een tweede punt is dat de gewoonten van nieuwsconsumenten veranderen. De tijd is voorbij dat mensen om acht uur ’s avonds de televisie aanzetten, om te horen wat het belangrijkste nieuws is. De nieuwe generatie voelt zich niet langer gebonden aan tijd en plaats. Zij zoeken informatie wanneer zij dat willen, via de mobiele telefoon of de laptop. Krantenmakers beseffen, rijkelijk laat, dat ze zich moeten aanpassen. Steeds minder mensen willen wil bij het ontbijt oud nieuws op papier. Zie ook het recente artikel in de New York Times daarover. Ze zijn al op de hoogte via bijvoorbeeld radio of mobiele telefoon. Een aantal van hen heeft al extra informatie gezocht op internet. Kranten moeten zich dan ook meer richten op de kennis die bij lezers al aanwezig is of juist nog ontbreekt. Dat betekent, analoog of digitaal: meer primeurs (eigen nieuws), meningsvorming, interpretatie en achtergronden.
Zo kom ik automatisch bij de journaals terecht. Om half acht zijn kijkers vaak al op de hoogte van het laatste nieuws. Bijvoorbeeld omdat ze veel online zijn, gekeken hebben naar Politiek 24 of op televisie naar RTLZ. Ze hebben er waarschijnlijk al via Twitter over gediscussieerd, het gedeeld via Facebook of MySpace en extra informatie opgezocht via nieuwssites en blogs. Sommigen van hen doen mee en hebben via sociale netwerken als eerste zelf belangrijk nieuws gemeld. En dan heb ik het nog niet eens over de groep jongeren die zich heeft afgekeerd van nieuws. (Lees: David Mindich, Tuned Out)
Omroepen moeten zich aanpassen aan de moderne televisiekijker. En dan niet alleen door te twitteren, video’s op de website aan te bieden of door weblogs bij te houden. Ook aan de aard van de uitzendingen zal gesleuteld moeten worden, anders mist ‘Het Nieuws’ op televisie de aansluiting met de nieuwe generatie kijkers.
Due to the recent case against The Pirate Bay in The Netherlands, which could render The Pirate Bay inaccessible to Dutch internet subscribers, I decided to look at ways that I could access the site if it were to get banned. Not because I want to download copyrighted material from it, but because it’s one [...]
See the post in its original format at BasBasBas.com – Serial Expat.
Training Our Kids to Be Hackers
(Het gehele verhaal tot nu toe is ook hier te vinden, maar zonder reactiemogelijkheid.) Het huis van Colosimo lag aan de rand van Tropea – letterlijk, want het was gebouwd op een klif hoog boven het strand in het oudere gedeelte van het stadje. Hij hield ervan om op het balkonnetje te zitten en uit [...]
De werking van een netwerk is eenvoudig. Als ik tien vrienden heb aan wie ik een opmerkelijk verhaal vertel dat zij op hun beurt weer aan hun vrienden doorvertellen, bereikt wat ik te vertellen heb een veelvoud van mijn aanvankelijk gehoor. Internet en…
On Wednesday evening we (the Digital Methods Initiative) arrived in Vierhouten, the Netherlands to attend Hacking at Random 2009. It is my first visit to the event which is held every four years. There are 3000 geeks, lectures, lightning talks, workshops, installations and a lot of pinball machines! The event was sold out before it [...]
… van hetzelfde gewicht…
iPod: iPod touch 32Gb = 400 US$, 32Gb aan muziek (5Mb/track, 1US$/track) = 6400US$, totaal dus ongeveer 6800 US$
Goud: 1 ounce (28,3 gram) goud kost 667 US$, een iPod touch weegt 114 gram, 114 gram aan goud kost ongeveer 2350 US$
Dus liever een iPod?
Welnu, eigelijk niet nee (in de browser een screenshot van de Apple Lisa uit 1983). Betekent dit dat ‘we we er zijn’ of dat we stil staan?
De meningen verschillen, ik zou zeggen dat we op dit moment computers gebruiken op een manier die ‘werkbaar genoeg’ is. Dat geldt tenminste voor desktop-automatisering. Sinds 1983 hebben we natuurlijk de wereld kleiner zien worden door de komst van Internet. Technologie stelt ons in staat met elkaar te communiceren ongeacht de onderlinge afstand.
Op het gebied van mobiel computergebruik gebeurt een heleboel. Hier worden stilletjes aan de eerste stappen gezet richting augmented reality. Een soort Google-maps op anabole steroiden, het maakt van je google-phone een raampje waarmee je de wereld kan zien, aangevuld met extra informatie. Op dit moment weet het tankstations en restaurants te identificeren, het is een kwestie van tijd voor het gezichtherkenning ondersteund en de google-profile van de betreffende persoon erbij haalt.
Ik denk dat de desktopcomputer zal blijven voor de functie die het nu vervult, het is af, de meeste beweging zit op het moment in de wereld van mobiele communicatie.
De grootste Michael Jacksonfan op aarde is vandaag elf jaar geworden. En dus is er taart. Ik wil de neus eruit snijden, omdat de Michael die ik ken helemaal geen neus had. Maar dat mag niet van Sophie. Voorlopig mag…
