Ik zei al jaren tegen manlief dat ik best graag een column in mijn favoriete vakblad, het Drinks Slijtersvakblad, zou willen vullen. Daar had ik wel ideeën over. Een aantal maanden geleden werd me gevraagd door Ton Borghouts, de hoofdredacteur,…
• knarsend tandgruis, afgebrokkeld ergens uit je gebit
• een, voor je gevoel, hele kies die op je bord valt
• een nieuwsbericht over je tandarts, die verongelukt blijkt te zijn
• dat je gebit er uitziet als ‘iemand van in de 60′
• dat de vullingen er uitzien alsof ‘er kauwgum ingekwakt is’
• dat ik minstens 6 kronen moet
• dat dat, gezien het financiële plaatje, wel een jaar of 3 gaat duren
• dat de wortelkanaalbehandeling in de verdwenen kies ‘bijzonder slecht is gedaan’
• nog veel dingen die slecht kunnen zijn in je gebit
De laatste 6 dingen hoorde ik uit de mond van mijn nieuwe tandarts, die ik gemakshalve maar in de buurt heb gezocht, gezien mijn vele tripjes naar tandartsland. De kapotte kies is inmiddels weer gesaneerd, zoals dat dan heet, en kan hopelijk weer even mee. Vanaf nu dus extra zuinig zijn, op mijn gebit en op mijn geld.
Oh, vergeet ik nog bijna de klassieker der dingen die je niet wilt horen: het geluid van de tandartsboor.
This afternoon a Dutch court ruled in favour of Dutch copyright protectors, BREIN, in a case versus The Pirate Bay. Within ten days, The Pirate Bay must block access to all Dutch users. BREIN’s head honcho, Tim Kuik, is happy about the verdict, because The Pirate Bay (TPB), according to him, is simply illegal.
What does [...]
See the post in its original format at BasBasBas.com – Serial Expat.
What the Ban of The Pirate Bay could mean for The Netherlands
“Ja, met van die poppetjes en beestjes erop”, zei ik tegen de telefoniste van de Bijenkorf.
“Ik weet precies wat je bedoelt!”, riep ze. “Die hebben we niet. We hebben wel houten letters van Nijntje.”
Ik dacht na.
Ik wilde heel graag houten letters geven die samen de naam van de pasgeborene zouden vormen. Maar ik kwam pas om 18 uur aan op Centraal Station – na sluitingstijd van de winkels. Vandaar de Bijenkorf, die tot 19 uur open zou zijn.
Dan zou ik een kwartier hebben om het cadeautje op te halen en dan zou ik vervolgens als een speer naar het ziekenhuis fietsen om het bezoekuur van 18.30 uur te halen.
“Doe maar die van Nijntje”, zei ik tegen de telefoniste.
“Een momentje”, zei ze.
Plotseling hoorde ik harde muziek.
“Ben ik weer”, zei ze. “De Nijntje-letters liggen in het magazijn. Ze gaan ze zoeken. Ze leggen ze neer bij de kassa op de speelgoedafdeling. Hoe heet de baby?”
“Zef”, zei ik.
“Zes?”, vroeg ze.
“Zef”, zei ik. “Zacharias, Eduard, Ferdinand”
“Zacharias?”, vroeg ze.
Om 18 uur rende ik de Bijenkorf in. Ik sjeesde naar de vierde verdieping, waar de speelgoedafdeling moest zijn. Er waren vooral veel lege rekken en schattige pluche giraffen. Er was in ieder geval geen kassa.
Na een paar minuten zag ik een man in pak met een naambordje.
“Dag”, zei ik. “Ik kom mijn letters halen.”
“Shit”, zei de man. Naast hem stond een jong meisje met de blik van een stagiaire. “We zijn er niet aan toegekomen.”
“Ik heb ze nodig!”, zei ik. “Ze zouden zijn klaargelegd!”
“Chantal”, zei de man in pak met het naambordje. “Zou jij ze in het magazijn kunnen zoeken? De baby heet Zef.”
De stagiaire keek plotseling angstig.
Niet omdat de baby Zef heette, maar omdat ze het magazijn nog niet van binnen had gezien.
“Ach wat, ik ga wel even mee”, zei de man met het naambordje. “Blijft u hier wachten.”
Ik keek op mijn horloge. 18.05 uur. Ik drukte op enkele verdwaalde plastic beesten. Sommige piepten.
Ik bekeek en bevoelde de knisperboekjes.
18.10 uur.
Nog geen man in pak en stagiaire. Ook geen ander personeel.
Ik pakte een bijtring.
Om 18.20 uur kwam het meisje naar boven. Een rood hoofd. Ze streek haar kleren glad.
“Het spijt me”, zei ze.
Ze liet me de letters zien.
Een E, een F, en een N.
“Ik dacht, misschien kun je die N op z’n kant leggen, dan wordt het een Z…”, zei ze. “Maar ja. Nijntje ligt dan overdwars. We hebben echt álle dozen in het magazijn bekeken.”
Achter haar verscheen de man met het naambordje. Hij was ook wat verwilderd geraakt.
“We spreken het zo af”, zei hij. “Jij neemt deze letters mee, en we sturen je de Z na, als we er eentje hebben binnengekregen. Gratis. En echt, onze excuses.”
Ze zuchtten opgelucht toen ik daar enthousiast mee akkoord ging.
Wellicht verwarden ze me met een lid van het koninklijk huis, dat ze zo veel belang hechtten aan het welslagen van mijn cadeautje. Ik was diep onder de indruk en besloot plechtig ooit te overwegen om een folder voor een Bijenkorf-kaart mee te nemen.
Een paar maanden duurde het voor ik de Z binnen had. In de tussentijd werd ik een aantal keer telefonisch op de hoogte gehouden van de vorderingen.
Zolang was Zef gewoon Nef.
En wellicht blijf ik hem de rest van mijn leven gewoon zo noemen.
…Maar een post van vanochtend van Alexander van Elsas was wat mij betreft wel spot on. Ik bemerk dat ik de zomermaanden gebruik om ook eens na te denken over social media, de waarde van het vak en het onderwerp, de volwassenheid daarvan en hoe ik daar in pas. Begrijp me niet verkeerd, ik geniet van het onderwerp en ik geniet van mijn vak, maar ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat we …
A Facebook app called YearBookYourself is doing its rounds and going viral because of its high level of awesome. Before I talk more of the bore, here’s what I would’ve looked like had I been 23 in the 80s.
Awesome, I know. Go check out YearBookYourself, upload your pic and see what you would’ve looked like [...]
See the post in its original format at BasBasBas.com – Serial Expat.
So this is what I would have looked like in the 80s
Someone on Twitter just sent me a video of conservomonster Bill O’Reilly using his errr… ‘talent’ on Amsterdam. Completely ridiculous, yet so awesome. I’ll let the video speak for itself.
Don’t even mention us again, Billyboy.
Thanks @panciuc.
See the post in its original format at BasBasBas.com – Serial Expat.Amsterdam is a cesspool of corruption
See the post in its original format at BasBasBas.com – Serial Expat.
Amsterdam is a cesspool of corruption
Oh nostalgie. Nu ben ik van nature al een erg nostalgisch persoon, vandaar ook het weblog, alle tientallen dagboeken in de kast, duizenden en duizenden foto’s, alleen het opsommen der nostalgie-objecten maakt me al nostalgisch, dus ik ga snel verder, maar het bladeren door oude fotoboeken maakt me naast weemoedig ook nieuwsgierig naar de waarheid achter sommige prenten.
Zo heb ik bijvoorbeeld nog twee oude, onscherpe, zeg maar SLECHTE foto’s van mijn eerste optreden. Ik weet daarvan nog wel wat, dat mijn moeder thuis mijn haar vlechtte, dat ik thuis in boerinnetjestenue werd gehezen, dat het spannend was, dat ik een lied mocht zingen door de microfoon samen met Willem. En dat zal allemaal wel.
Maar ik kan mij ook herinneren dat ik bij de hoepelact zelf in de hoepel zat om me zo snel mogelijk te verkleden in een, naar ik meen, roofdier van onduidelijke soort. Maar nu kijk ik zo eens naar die foto, zie ik mijzelf naast de hoepel staan. Niet echt een subtiele plek voor een omkleedpartijtje. Derhalve vermoed ik dat ik een getroubleerde herinnering heb in deze.
Wellicht dat één van mijn ouders opheldering kan geven? En wat is dit trouwens voor een louche buurthuis/rouwzaal/café/sportkantine?
Groen Links voert actie tegen kolencentrales (dat is gevaarlijke onzin, maar daar gaan we hier niet verder op in, kijk maar op de Klimatosoof) en roept de mensheid op die acties te steunen: Zet een banner op je site! Laat iedereen weten dat ook jij wilt kappen met kolen!
Goed idee, dacht Amsterdammer Sjef Peeraer, en zette de banner op zijn site. Maar al snel kwam er een mailtje van Groen Links of hij die banner weg wilde halen.
Lees verder
Goedkope autobrandstof uit CO2, zonlicht en bacteriën, zonnebrandstof! dat is de belofte waarmee onlangs het Amerikaanse bedrijf Joule naar buiten is gekomen. Het gaat hier niet om bio-ethanol, er komen geen planten of wieren aan te pas, de omzetting in brandstof gaat, aldus de fabriek in oprichting, rechtstreeks. In een reactievat met brak water worden speciale bacteriën, ‘gevoed’ met geconcentreerde CO2 en als de zon daarbij schijnt maken de micro-organismen ethanol en later wellicht ook ook andere chemicaliën zoals benzine. Het zou allemaal moeten kunnen voor 50 dollar per barrel (op het moment van schrijven staat de olieprijs op 64 dollar per barrel). In 2010 zou de proeffabriek moeten draaien.
Lees verder
We hadden dus vrijdag die oesters. We hadden er wel wat veel, maar dat leek ons geen probleem, ze waren supervers en blijven dus een week goed. Een hele week oesters eten is niet echt een straf, maar het moet…
I am a big fan or My Name Is E (at Woest we are working on bringing it to the masses, so I am an E-vangalist). If you want to make clear people can find you at E, you can easily put this overlay on your avatar.
Edit: great news, the free iPhone app is ready, and so is the short url service: eee.am/iphoneapp
After attending a very special and emotional workshop in the south of France, and needing about a week to get back on my feet afterwards, it’s now time to get back to work.
Got a lot of admin stuff to do and I have to create two Hit Tests for Alber Lee Fizz’s Undemocratic Hitlist.
I also need to edit and upload the pictures I took in France. A few a ‘m ar already up on Flickr.
For me the workshop is a live changing event. Learned a lot. Met beautiful people and got to know a few others a lot better.
I really don’t want to, but like the title states, it’s time to get Back To Work!
In bovenstaand fragment gaan Viktor & Rolf in op de verandering in de modewereld waar de macht van de modebladen aan het veranderen is (mede door de opkomst van internet).
Op het trappetje voor z’n stacaravan zit een verkreukelde man, temidden van lege bierflesjes en volle asbakken. Een grotgeluid ontsnapt hem op het moment dat ik voorbijloop.
Een paar tellen later nog een keer. Nu versta ik het: Sorry.
Hij heeft h…
Op 24 juli, afgelopen vrijdag, hadden we een bescheiden feestje. Om de lancering van de Zeeuwierjenever een feestelijk tintje te geven hadden we een oesterbarretje op de stoep geregeld. Die oesterboer uit Yerseke had ook haring en zeekraal meegenomen. De…
Zaterdag de 25e stond al lang in mijn agenda: dan zou Roosmarijn haar verjaardag gaan vieren op de Parade in Utrecht. Omdat zowel ik als RuSt waren uitgenodigd, gingen Midas en Alwine uit logeren. Dubbel feest dus want uit- en ononderbrokenslapen voor ons. De avond begon met veel witte wijn en het ons laten volstoppen met knoflook door Amaro.
Roosmarijn kon het wellicht matig waarderen, maar wij zongen uit volle borst minstens 15 keer “lang zal ze leven”. Er was geen misverstand over wie er jarig was.
Daarna via de zweefmolen naar de voorstelling van het Monica da Silvatrio.
Naast dat er natuurlijk een prachtig en groot affiche aan de tent hing was het toch vooral een hele grappige voorstelling. Gaat dat zien dus!
Inmiddels is het 0u22 en gaat het grote slapen beginnen. Tot morgenochtend. Of morgenmiddag.
Sinds 27 maart 2007 kreeg ik op Twitter 2690 followers en ik volgde er zelf 1497 terug. Vanochtend ging al vroeg de telefoon. Iemand die mij vroeg waar mijn volgers gebleven waren. Die waren weg, en degenen die ik volgde…
Tijdens de lampionnenoptocht – sjokken in rijen van twee door een van teken vergeven bos want dat is leuk voor de kinderen – ving ik een van de mooiste dialogen op die ik ooit heb gehoord.
Voor mij liepen twee zusjes. Hand in hand, want dat moest….
